Plansze na pierwszej wystawie (w 2025 roku) podzieliliśmy na dwie części:
a) z lewej strony prezentowane są nagrodzone prace uczestników konkursu fotograficznego
b) z prawej natomiast teksty przyrodnika / leśnika Bartosza Popczyńskiego ilustrowane fotografiami Ireneusza Graffa.
Poniżej zamieszczamy przykład jednego z nich oraz dwa dodatkowe teksty przygotowane przez pana Partosza Popczyńskiego.
Topola kanadyjska – świadek bohaterskiej obrony Warszawy
Jest to mieszaniec dwóch innych gatunków topól – czarnej oraz deltoidalnej, nazywanej również topolą amerykańską. W Polsce występuje 6 różnych odmian, a prezentowany osobnik należy do odmiany Serotina, przez co jest nazywany topolą późną.
Nazwa odzwierciedla jej naturę, bowiem właśnie na tej topoli najpóźniej ze wszystkich krajowych topól, pojawiają się liście – dopiero w maju. Jak na topolę to faktycznie późno, ponieważ zwykle w maju topole mają dobrze rozwinięte liście i zresztą nie tylko topole. Zatem pod tym względem można ją przyrównać do dębów, ale w przeciwieństwie do nich posiada miękkie drewno, nadające się raczej na rzeźby niż na elementy konstrukcyjne.
Warto wspomnieć, że osobnik rosnący przy ulicy Grójeckiej 95 jest nazwany Topolą Obrońców, ponieważ drzewo to jest świadkiem barykady wzniesionej we wrześniu 1939, kiedy to Warszawa usilnie broniła się przed naporem wojsk niemieckich. Podczas Powstania Warszawskiego znajdowała się w obrębie obozu na Zieleniaku, który był wyjątkowo tragicznym miejscem dla zgromadzonych tam mieszkańców stolicy. Dzisiaj jest pamiątką tych ważnych wydarzeń z historii Warszawy i jednocześnie najstarszą topolą kanadyjską odmiany Serotina rosnącą w Polsce, jej wiek jest oceniany na niespełna 100 lat.
W tym roku, zdecydowaną większością głosów, została wybrana Warszawskim Drzewem Roku.
Topola Obrońców w październiku 2025 roku, otoczona nadal budową i przebudową ulicy Grójeckiej
Głóg – jedna czy dwie pestki?
W Polsce głóg występuje w formie drzewa lub krzewu, przede wszystkim na nizinach. Rośnie przy drogach, w niewielkich zadrzewieniach oraz czasami w lasach.
Wyróżniamy dwa gatunki głogów, które na pierwszy rzut oka mogą się wydawać trudne do odróżnienia. Faktycznie tak jest, ale są pewne cechy różnicujące, chociażby liczba pestek w owocu. Otóż głóg jednoszyjkowy ma tylko jedną pestkę, zaś głóg dwuszyjkowy posiada dwie lub trzy pestki.
Czy zatem podczas zbierania owoców trzeba szczególnie zwracać uwagę na konkretny gatunek z którego zrywa się owoce? Zupełnie nie, ponieważ oba są w tym samym stopniu cenne pod względem właściwości leczniczych, a te są na wagę złota!
Owoce i kwiaty głogu znajdują zastosowanie w leczeniu zaburzeń pracy serca, ale również łagodzą stany lękowe i problemy z zasypianiem.
Obok Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej – Curie przy ulicy Wawelskiej posadzonych jest kilka głogów. Oto Jeden z nich, wyróżniający się skomplikowanym kształtem
Klon jesionolistny – przybysz z Ameryki Północnej
Klony doskonale znamy. Wydawałoby się, że obok dębów to jedne z najłatwiejszych drzew do rozpoznania po samych liściach.
Są jednak takie klony, które mogą wprawić w zakłopotanie niejedną osobę. Świetnym przykładem jest klon jesionolistny, który zupełnie nie przypomina dobrze nam znanego klona zwyczajnego, czy nawet klona cukrowego, kojarzonego przez wszystkich za sprawą flagi Kanady.
Powinna nas naprowadzić nazwa… Choć nie jest to identyczne nawiązanie do jesiona, to jednak pewne podobieństwa możemy dostrzec, zatem klon jesionolistny ma liście złożone, przypominające nieparzystopierzaste liście jesiona. Trochę może to skomplikowane, jednak przy porównaniu tych liści nie będziemy mieli wątpliwości, co jest czym.
Warto pamiętać, że klon jesionolistny nie jest naszym rodzimym gatunkiem i został sprowadzony z Ameryki Północnej. Obecnie jest uznawany za gatunek inwazyjny i jest zdecydowanie niechcianym gościem w naszym kraju, ale walka z nim nie jest łatwa, zwłaszcza, że jest wszędobylski i bardzo szybko przyrasta na długość.
Klon jesionolistny na terenie Zieleńca Wielkopolskiego
zdjęcia i komentarze przy nich: Irek Graff
Więcej tekstów i zdjęć ochockich drzew
można znaleźć na plenerowej wystawie.
Natomiast listę ważniejszych drzew rosnących na Ochocie tutaj: